شرح آیه ۵۵ سوره مبارکه قصص_جلسه چهارم_(۱۳۷۲/۰۲/۰۳)

《بِسم الله الرّحمنِ الرَّحیم، اَلحَمدُللهِ رَبِّ العالَمین، الصَّلاهُ وَ السَّلام علی خَیرِ خَلقه مُحَمَّد وَ عَلی آله الطَیبینَ الطّاهرینَ المَعصُومین وَ الْلَعْنَهُ الدَّائِمَ عَلَی أعْدَائِهِمْ وَ مُخَالِفِیهِمْ وَ مُعَانِدیهیمْ وَ مُبغِضیهِم وَ مُنْکَری فَضَائِلهمْ وَ مَناقِبِهم مِنَ الان إلی قیامِ یَومِ الدّین.آمینَ یا ربَ العالَمین》.

 

چون امروز ولادت با سعادت کریمه اهل بیت، کریمه اهل بیت حضرت معصومه سلام الله علیها خواهر کامله و مکمله حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام که هیچکس هنوز به هیچ مرتبه از مراتب نازله این بی بی هم پی نبرده،

هیچکس، نه از گذشتگان، نه از موجودین نه آیندگان، که این بی‌بی چقدر در عالم کارگشا هستند، به یُمن مَقدم این کریمه اهل بیت یک صلوات مرحمت کنید.

به واقع این چنین است که فضائل و مناقبی که برای آن خاتون نقل شده است و آثاری که نسبت به شهر مقدس قم در روایات آمده است، بهشت هشت درب دارد یک درب بهشت در قم است به روی قم باز شده اینها همه آثار آن خاکست که بی بی

قدم گذاشتند، حضرت معصومه سلام الله علیها را[ این را به صدق می گویم ها] هیچ کسی نشناخته و هیچ کسی هم نمی تواند بشناسد، که این بی بی پرورد…

این خاک قم است که یک درِ بهشت است، خاک قم، یعنی پای بی بی آنجا رسیده، درب بهشت شده، پای بی بی روی آن خاک رسیده آن خاک درب بهشت شده.

 

پرورد خاک سر کوی شما عالم دین

در حق آل نبی معرفت این است مرا

 

پرورد خاک سر کوی شما عالم دین، آنچه که ما به نقد دریافت کردیم بازگو کنیم؛ خب ما از سن خیلی کودکی، خیلی کوچک بودیم شاید سه ساله، چهار ساله، در گرو محبت جدمان امیرالمومنین علیه الصلاه و السلام بودیم خیلی شدید، تا مثلاً سن ۱۶ ۱۷ سالگی همینطور به دامن محبت حضرت سر گذاشته بودیم، بعد منتقل شد به امام حسین صلوات الله و سلامه علیه تا بیست و یکی دو سالگی هم آنجا سرمان به دامن محبت آقا امام حسین بود بعد منتقل شد به آقا امام زمان صلوات الله و سلامه علیه تا سن ۲۷ ۲۸ سالگی هم همینطور بود، بعد یکی یکی ائمه تا رسول الله، بی بی فاطمه زهرا، پنج شش سال اخیر بی‌بی حضرت زینب سلام الله علیها، ولی مدتی هست مدتش هم کم است درِ خانه بی‌بی حضرت معصومه سلام الله علیها حواله ما شده، به قدری که همه آنها عنایت کردند هرچه بوده در یک نگاه حضرت معصوم کرده، حضرت معصومه خیلی اختیار…

کریمه اهل بیت هستند، کریمه اهل بیت، شوخی نیست، کریمهً اهل البیت، اگر دیدی هر کدام جواب نمی دهند، حتی بی‌بی زینب سلام الله علیها که مشکل گشا و کلید و مفتاح همه ائمه هستند، مفتاح امام حسین هم بی‌بی زینب سلام الله علیها هستند، اگر دیدی بی بی زینب هم جواب نمی دهند برو سراغ حضرت معصومه ببین چه خبر است.

 

درگاه تو قبله‌گاه جان است

 

حضرت معصومه خیلی خانم هستند خیلی بزرگوار هستند، اگر هر روز همه کارهایت را رها کنی، هر روز روزی یک مرتبه بروی به زیارتش باز هم کم گذاشتی، می ارزد هر روز این کار را بکن، از تهران هر روز برو زیارت بی بی ببین چه می بینی.

 

درگاه تو قبله گاه جان است

محراب زمین و آسمان است

 

بر رواق نورانی آن حضرت این شعر می‌درخشد، مال چه کسی بوده نمی دانیم معمولا اینهایی که این اشعار را می گویند یک بیت هم می گویند نامشان هم نیست، چون آن کسی که با او می‌پیوندد نام و نشان نمی‌خواهد، معلوم باشد، نام و نشان برای این است که خودش را این طرف و آن طرف معرفی کند، بگذار آنها فقط تو را بشناسند.

بی بی کریمه اهل بیت؛

 

درگاه تو قبله گاه جان است

محراب زمین و آسمان است

 

اینقدر بی بی در نزد اهل بیت صاحب مقام و مرتبت و منصب جاه هستند که حدش را ما هیچ کداممان نمی دانیم، اگر کسی می خواهد اتصالش با امام زمان…

بحث ما راجع به آقا حضرت بقیه الله حجت بن الحسن علیهما السلام است اگر کسی می خواهد این ارتباط باقی بماند دستور دادند یک مسجد کنار این شهر بسازند به نام مسجد جمکران، شب های چهارشنبه یا وقت های دیگر آنجا بروند، یعنی چه؟

یعنی کسی که به این وادی و سامان و این خاک بیاید و با توجه اینجا دو رکعت نماز این گوشه اش بخواند این می تواند متصل به امام زمان بشود، باز اثر خاکیست که بی‌بی آنجا قدم گذاشتند، روایت است ها[ همه روایتهایش درست است]؛ در آخرالزمان علم از قم به تمام عالم منتشر می‌شود، این علم که می گویند همین ولایتشان است ها، خیال نکنی آن علم که دست من است و دست امثال ماست، این نه، ولایت آنها عالمگیر می شود، و این را حضرت معصومه سلام الله علیها تصدی می‌کنند، این اشاعه، این سیطره، این موهبت در عالم به وسیله حضرت معصومه سلام الله علیها انجام می شود.

 

بیا بر عتبه مقدسه آن بی بی سر بگذار، در زیارتنامه اش

می خوانی 《فَلا تَسْلُبْ مِنّى ما أَنَا فیهِ》《فَلا تَسْلُبْنا مَعرفتَکُم》 در هیچ زیارت نامه ای نیست، فقط در دو تا زیارتنامه است که این عبارت هست 《فَلا تَسْلُبْ مِنّى ما أَنَا فیهِ》 یکی در زیارت بی بی حضرت معصومه سلام الله علیها یکی در زیارت حضرت نرجس خاتون، مادر ماجده، والده ماجده حضرت بقیه الله، در آنجا هم این هست، چرا؟

چون حضرت نرجس خاتون صاحب سِرّ اعظم و حامل ثِقل اکبر است، دامن بی‌بی را هر کس گرفت《فَلا تَسْلُبْ مِنّى ما أَنَا فیهِ》.

امام زمان را کسی که قبول داشت همه حقایق را قبول دارد، کسی که دستش به دامن امام زمان برسد به همه جا راه پیدا کرده، نسبت به بی بی حضرت معصومه هم همین است《 فَلا تَسْلُبْ مِنّى ما أَنَا فیهِ》،

بی بی معصومه سلام الله علیها را هرکسی دامنش را گرفت همه اهل بیت را گرفته، مگر می شود کسی حضرت معصومه را قبول داشته باشد، امام زمان را قبول نداشته باشد؟

می شود کسی حضرت معصومه را قبول داشته باشه حقایق را نپذیرد؟

از رسول خدا تا ائمه هدی علیهم الصلاه و السلام و صدیقه طاهره فاطمه زهرا سلام الله علیها و بقیه ائمه و همه همه هر جا دیدید دیر جواب می دهند برو در خانه حضرت معصوم را بزن.

بی بی جان ما ان شاءالله حق نعمت را به اندازه‌ای که ظرفیت وجودیمان که خیلی کم است، خیلی اندک است، به همین اندازه انجام دادیم شما هم به اندازه خودتان مرحمت کنید. امروز ما عیدی می خواهیم، ما با شما الفت داریم، ما با شما انس داریم، ما شما را دوست داریم، ما نام شما که برده می شود دلمان تکان می خورد، ما عاشق خاک سر کوی شما هستیم، و اِلا تابستان می روند ییلاق و شمشک و…

تابستان گرم، عرق ریزان، آن هوا بلند می شویم قم می آییم، ما چه می‌خواهیم؟ ما چه می‌خواهیم غیر از شما؟

آنها اگر عنایت کنند به اندازه خودشان عنایت می‌کنند، آنها مرحمت کنند به اندازه خودشان مرحمت می‌کنند.

《أعوذ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیمِ》

《وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِینَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَنَجۡعَلَهُمۡ أَئِمَّهࣰ وَنَجۡعَلَهُمُ ٱلۡوَٰرِثِینَ》(سوره مبارکه قصص/۵).

آقا، حضرت بقیه الله صلوات الله و سلامه علیه دارای ۱۸۲ لقب هستند، برای حضرت بقیه الله ۱۸۲ لقب مشخص شده، اسم حضرت یکی است، با جد بزرگوار خودشان رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم همنام هستند.

که نام حضرت را در هیچ زمانی نمی شود به زبان آورد، حرام است، آن نام را هیچگاه کسی نمی‌تواند به زبان بیاورد، آن نام نامی است که رسول خدا، جد مکرم ما داشتند، کُنیه هم همان کنیه است، ولی کُنیه را می شود نام برد یا اباالقاسم بگو، به حجت بن الحسن حضرت بقیه الله اباالقاسم که کنیه است خطاب کن، قاسم هم معنایش این نیست که حضرت پسری به نام قاسم دارند، در رسول الله هم این نیست که پسری به نام قاسم دارند، چون این را یکی از دوستان حضرت از حضرت صادق علیه الصلاه و السلام سوال کرد؛ آقاجان کنیه جد شما رسول الله اباالقاسم است یعنی چه؟ یعنی پسری به نام قاسم داشتند؟ حضرت فرمودند بله. چون دو پسر داشتند یکی ابراهیم و یکی قاسم، پسر بزرگشان قاسم بود، هر دوتا هم فدای امام حسین شدند، هر دوتا روی زانو رسول الله…

عشق همین است، رسول الله را هم خدا در عشق امتحانش می کند، حضرت قاسم روی این زانو امام حسین روی آن زانو بودند، رسول الله یک نگاه مشترک کردند، عشق این است.

جبرئیل نازل شد یا رسول الله، حبیب ما، ربت سلام می رساند میفرماید در یک دل دو محبت نمی گنجد یکی را انتخاب کن، یا حسین یا فرزندت قاسم.

رسول الله فرمودند 《اِنَّ اِبنی قاسم فِداً لِلحُسین 》حق فرمود حالا می گیرمش.

ابراهیم هم همینجور روی زانوی رسول الله نشسته بودند، دو مرتبه جبرئیل نازل شد یک کدام یا حسین یا ابراهیم؟

رسول الله امتحان محبتی را با امام حسین می دهد، همه عالم امتحان محبتی را با امام حسین می دهند، امتحان در باب محبت و عشق با امام حسین، همه انبیاء،همه اولیاء، همه همه بدون استثناء، امتحان محبت و عشق با امام حسین است، حتی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم.

امام صادق فرمودند بله چون رسول خدا فرزندی به نام قاسم داشتند لذا کُنیه جد ما رسول خدا اباالقاسم یعنی پدر قاسم بود، آن راوی رند بود، رند الهی، رند به معنای زرنگ نه ها زرنگ را رهایش کن، آن اصلا در باب ولایت هرچه زرنگ هست کلاهش پس معرکه است، هرچه زرنگ است، ساده، ساده، خوش باور، آن رند بود، رند ولایتی نه رند دنیایی، عرض کرد که آقاجان این که برای عامه مردم و عوام است که جواب می دهید می گویید فرزندی به نام قاسم داشت لذا اباالقاسم گفتند، در عرب مرسوم است و مستحب هم هست که پسر اول هرکسی بود، برای بابا کُنیه بگذارند، به آقا امیرالمومنین هم اباالحسن می گویند چون فرزند بزرگوارشون حسن است.

ولی امام حسین ما اباعبدالله است، فرزندی هم به نام عبدالله ندارد، چرا؟ چون تو را در تشهد نماز می آورند که بگویی و

«اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَداً عَبدُهُ و َرَسولُه»، رسول الله عبدالله است، پدر در این مقام‌ امام حسین علیه السلام است چون‌ رسول الله به‌عشق الهی امتحان دادند.

حدیث را حالا بفهم، اگر اینقدر شنیدی حالیت نشده، اینقدر شنیدی نفهمیدی حالا بشنو، 《حُسَینٌ مِنّی》 من بابایش هستم 《 وَأَنَا مِنْ حُسَیْنٍ》حسین ابو عبدالله است. السلام علیک یا ابا عبدالله، اول عبدالله عالم خاتم انبیاست.

اول اباعبدالله هم امام حسین است، از آنجا کُنیه را گرفته است. السلام علیک یا اباعبدالله، کنیه حضرت بقیه الله اباصالح است، یا اباصالح المومنین، چرا؟ چون در اینجا اُبوت را می‌برند روی صالح المومنین است که امیرالمومنین علیه السلام است، یکی از القاب امیرالمؤمنین صالح المومنین است، که از قرآن مُتَخِذ است.

این یک پدر لازم دارد، پدر یعنی چه؟ یعنی زنده نگهدارنده این حقیقت.

صالح المومنین را در عالم حضرت بقیه الله حجت بن الحسن علیهما السلام اُبوت می‌کنند. یا اباصالح المهدی.

آثارش را می‌خواهیم ببینیم؛

دستور دادند اگر درمانده شدی، اگر بیچاره شدی، اگر زمین خوردی، اگر کسی نیست دست تو را بگیرد، اگر تنهایی، اگر بدنامی، اگر رسوایی، اگر یک جایی گیر کردی که هیچ کسی نیست صدایت را لبیک بگوید، این در بیابان و تنهایی نه، در این اجتماع هم آدم تنهاتر از بیابان است، در این مردم که آدم را نشناسند این تنهاتر از بیابان است، که هیچ چیز نباشد، آن وقت بلند صدا بزن یااااا ابااااااصالح ادرکنی، حضرت به دادت می رسند، راهش را یادت بدهم، تو اباصالح می‌دانی کیست؟ چه‌جوری صدایش بزنی؟

صالح جد ما امیرالمومنین علیه الصلاه و السلام است که صالحُ المومنین متخذ از قرآن است، اگر خواستی صدایش بزنی که جواب بشنوی این حقیقت را به امیرالمومنین منتسب کن، اباصالح یعنی پدر امیرالمومنین، در ارتباط معنوی، در زنده نگه داشتن این حقیقتِ ولایت، آن وقت جواب می‌شنوی، واِلا دو میلیون مرتبه بگو یا اباصالح خبری نیست، چرا؟

چون تو نمی‌دانی چه کسی را صدا می‌زنی، تو نمی‌دانی چه کسی را صدا میزنی. یا اباصالح ادرکنی.

امام حسین هم اباعبدالله است، نسبت اُبوت اینجا در خاتم انبیاء به آن حضرت داده شده است.

خب آقاجان [حالا روایت را گوش بده]یا بن رسول الله، به حضرت صادق علیه السلام عرض شد، اینکه برای عوام است که می گویید اینکه رسول الله پسری به نام قاسم داشتند، لذا حضرت را اباالقاسم گفتند، برای ماها چه؟

حضرت به صورتش خندیدند فرمودند

که خدا به هرکسی هوش و ذکاوت و فهم بدهد ما جواب او را می دهیم، در جاهای دیگر دارند که حضرت فرمودند اینکه

《ما مِن عبد أحبّنا و زاد فی‌ معرفتنا، ما سئل منا مسأله إلّا و نفسنا فی روحه جواباً لتلک المسأله》

هرکسی ما را دوست داشته باشد، جدیت کند معرفتش نسبت به ما زیاد بشود هر سوالی در نزد ذهنش، دلش، فکرش باشد، [هر سوالی] ما به قلب او می دَمیم، در وجود او می دمیم و جواب سوال و مشکل او را می دهیم. آنها اینجوری جواب می دهند.

عرض کرد خب آقاجان پس اباالقاسم معنایش چه شد؟

حضرت فرمودند این حدیث را قبول داری که《عَلیٌ قَاسِمُ الْجَنَّهِ وَ النَّارِ》به معنای《قَسِیمُ الْجَنَّهِ وَ النَّارِ》؟

عرض کرد بله این حدیث را قبول دارم همه قبول دارند که رسول خدا فرمودند، ابن عباس نقل می کند که رسول الله مکرر فرمودند《 اِنَّ علیً علیه الصلاه و السلام قَسِیمُ الْجَنَّهِ وَ النَّارِ》به معنا 《قَاسِمُ الْجَنَّهِ وَ النَّارِ》، قسمت کننده بهشت و دوزخ《علی》است. بعد حضرت فرمودند در عرب رسم چیست؟

مگر این نیست که به فرزند ارشد کُنیه را نسبت می دهند؟ عرض کرد چرا فرزند بزرگ.

فرمودند مگر من پدر اُمت نیستم؟

[ببینید چقدر فهم یک حدیث چقدر مقدمه دارد] یک)《علی》 قَسِیمُ الْجَنَّهِ وَ النَّارِ نیست؟ چرا .

دو) قسیم به معنای قاسم نیست؟ چرا، قسمت کننده.

سه) مگر اینکه فرزند اکبر نباید کُنیه با او درست بشود؟ چرا. چهار) مگر این که 《علی بن علی بن ابیطالب 》اول مؤمن عالم نیست؟ چرا آقاجان.

پس فرزند اکبر من است وَ اَنَّا اَباالقاسم.

یعنی 《ابوعلیٍ》، ببین چقدر معطلی دارد، معارف اینجوری نیست که زود در حلقومت بیندازند، این تازه فهم ظاهریش است. فهم باطنی اش اینقدر کار دارد.

 

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند

…

 

صد نکته غیر عشق بباید که تا کسی

مقبول طبع مردم صاحب نظر شود

 

عشق خیلی مرتبه است، خیلی نیرو است، عشق خیلی قدرت است ولی؛

 

 

صد نکته غیر عشق بباید که تا کسی

مقبول طبع مردم صاحب نظر شود.

اینها فهم می خواهد. کُنیه او کُنیه جدش رسول خداست، سراغ ولی مطلق امام زمان علیه السلام بیاییم، یعنی چه؟ یعنی اباالقاسم. اسمش را نبر.

چرا؟ چون تشکیل دهنده همه حیثیات توحید است، واحدیت و احدیت در مرتبه ذات و صفت از حضرت بقیه الله نشأت می‌گیرد، چون هم نام رسول خداست،《وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ》احدیت را در مرتبه ذات و واحدیت را در مرتبه صفت این اسم حیثیت می دهد، هر کسی در عالم حامد است و حمد را تشکیل می‌دهد و می گوید《الحمدلله رب العالمین》، هر کسی در عالم باشد، این درِ خانه رسول خداست و در زمان ما چون آن حقیقت همنام با آن حقیقت است، یک نام دارد، سمیع اوست، هر موحدی در عالم، هر الحمدلله گویی، هر سازنده حمدی، این از وجود مقدس حضرت بقیه الله حمدش نشأت می گیرد، حمد تحقق پیدا نمیکند…

تمام عالم که نماز می‌خوانند می گویند 《بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ .الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ》 اینها از امام زمان خرج می‌کنند، تو خیال کردی خودت نماز می خوانی؟ تو خودت می گویی《الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ》؟

اگر آن حقیقت نباشد که همنام جدش رسول خدا هیچ کسی در عالم نمی‌تواند الحمدلله بگوید.

همنام‌ با‌ رسول خداست، یعنی حمد را…[ یک جنبه اش این است] در مرتبه ذات احد ساز است، در مرتبه صفت واحد ساز است، لذا آقا امیرالمومنین علیه الصلاه و السلام فرمودند اگر تا قیامت من نماز بخوانم از سوره 《قل هو الله احد》 که سوره اخلاص است تجاوز نمی‌کنم. چرا؟

چون رمز تحقق رسول خدا این سوره در احدیت است. امیرالمومنین هم بسته به رسول خداست، رسول خدا هم الحمد می خواند.

لذا همین‌ است که تو ببین اول سوره توحید، 《قل هو الله احد》 درست؟ آخرش هم این است 《لم یلد و لم یولد ولم یکن له کفوا احد》 همین است که برای ما مادرها قصه می‌گفتند یکی بود یعنی 《قل هوالله احد》، یکی نبود یعنی《ولم یکن له کفوا احد》 این قصه بود تا حالا !!!

این سوره حمد است بابا، این سوره اخلاص است، سوره قل هوالله است.

می‌دانستی؟ یکی بود 《قل هو الله احد》 یکی نبود،《ولم یکن له کفوا احد》 یک کس در مرتبه ذات، یعنی آن یکی که با دو شناخته نشود، اگر هر کس یک را با دو بشناسد، این در مرتبه ذات، احد شناس نیست.

می توانی کار بکنی؟‌ ما هر یکی را با دو میشناسیم، تحقق دو به ما یک می دهد، نه اینجوری نیست بدون اینکه در عالم دو و سه و چهار تا عدد بی‌نهایت، بدون اینکه بعد از یک عددی در عالم بیاید او احد است و هر عددی در عالم با یک شروع می شود، هر عددی در عالم، دو، دوتا یک است، سه، یک مقدمش است، چهار…

هر عددی، تو عدد را در عالم به بی نهایت ببر، مقومش یک است، لذا احد را در مرتبه ذات بشناس، این احد در مرتبه ذات تعین بخشش 《علی》است.

یعنی کثرات عالم را او تعین می دهد، تشخص می دهد، احد بلا عدد است، لذا عاشورا که عدد کامل است یک، یک است، صفر هم که حیثیت ندارد، عاشورا که عدد کامل است و در عالم بالاتر از آن نیست باز یک است، صفر هم که تحقق ندارد. صفر چیزی نیست، عدد کامل در عالم ده(۱۰)است، یعنی

امیرالمومنین در تکاملِ تمام توحیدی با عاشورا زنده است.

سراغ مطلب برویم، بحث ما راجع به امام زمان است، امام زمان ما نامش نام جد بزرگوارش رسول خداست، یعنی چه؟ یعنی حمد عالم را از هر عاملی او می‌سازد ولی اسمش‌ را نبر، چرا؟

به جهتی که بشر نمی توانند درک کنند.ما هنوز داریم در پشت درِ خانه شان مثل…

علی کل حال سگ با وفاست، اگر هم نجس است باوفاست، پشت در خانه شان ما این سِمت را داریم…

هر که این حقیقت را بپاید به صاحب این منبر او را می‌پاییم، هرکسی با این ولایت نقش داشته باشد خاک پای او را سجده می‌کنیم، نه اینکه خاک پایش هستیم، خاک پای او را سجده می‌کنیم و هرکسی کج نگاه کند با همه وجود او را می درانیم، اینقدر به روی او صیحه می‌زنیم تا قالب تهی کند، سگ درِ خانه صاحبش خیلی ها را نمی‌دراند با صدایش اینقدر صیحه می زند که یا فرار کند یا قالب تهی کند یا از عجز بنشیند دستهایش را بالای سرش می‌گذارد می نشیند، ما این کار را می‌کنیم.《وَ کَلبُهُم بَاسِطٌ ذِرَاعَیهِ بِالوَصِید》(سوره مبارکه کهف/۱۸)، قرآن با همه اینکه در شرع و شریعت نجسش کرده سگ اصحاب کهف را ستوده است، آخر این سگ است که نجس العین است! با جوانمردان نشست.

جوانمردها چه کسانی هستند؟ جوانمردها آنهایی هستند که از فَتایِ(فتی)مطلق در عالم، امیرالمومنین علیه السلام بهره دارند، فتوت از آن امیر علیه السلام است، فِتیان گروهی بودند از بابا شَمَل های عالم که در شیعه اینها نُضج گرفتند این زورخانه و ورزش و این طَراری هم مال فتیان است، فتیان، شیعیان گمنام پرده نشین در خفا بودند که در همه اعصار حق مظلوم را از ظالم می گرفتند و می‌دادند، فتیان تاریخچه اش را بخوانید اگر اینکه علم ما بتواند، چون از اساتید محترم دانشگاه در مجلس هستند، دانشمندای زبردست هستند، این کار بکنند این تاریخچه فتیان را از تاریخ ما، از علم ما بیرون بکشند در دسترس مردم و جوانها بگذارند ببینند شیعه در همه ابعاد تاریخ چه کار کرده، من جمله از آن‌ها اصحاب کهف بودند، ابراهیم هم از فِتیان است، سرکرده فتیان است، او هم فِتا(فتی) بوده ولی ابراهیم هم از امیرالمومنین داشته است، اصحاب کهف هم از امیرالمؤمنین داشتند.

《لَا فَتَی إلّا عَلِیّ…》،‌ نه ابراهیم به گرد پایش می رسد نه اصحاب کهف،《لَا فَتَی إلّا عَلِیّ…》.

این‌ها آدابی داشتند و رسومی داشتند، جوانمردی‌هایی داشتند، اگر به کسی قولی می‌دادند تا آخر عمرشان سر این قولشان می‌ماندند، بخوانیم گروه فتیان را، مردانشان را، بزرگانشان را، اینها چه کاره بودند، در عالم چه کار کردند، این ورزش باستانی که الان شما می بینید مال اینها بوده، این یکی از کارهایشان است، فتوت از آن آنهاست، چرا؟ چون که احدساز عالم امیرالمومنین علی علیه الصلاه و السلام این حیثیت را به آنها داده، حضرت بقیه الله، حجت بن الحسن روحی و ارواح العالمین له الفدا هم نام جدش رسول خدا و هم کنیه جدش رسول خداست، اباالقاسم است و آن نام را دارد که رسول خدا داشتند 《وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ》و یکی دیگر از کنیه های آن حضرت اباصالح است اباالقاسم و اباصالح، نه اینکه یک پسر به نام قاسم و یک پسر به نام صالح داشتند، در یک کُنیه نسبت به رسول خدا اباالقاسم هستند و در یک کنیه نسبت به امیرالمومنین اباصالح هستند. و صد و هشتاد و دو (۱۸۲) لقب دارند که یکی از آن القاب در قرآن بقیه الله است، 《بَقِیَّتُ اللَّهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ…》(سوره مبارکه هود/۸۶). یکی دیگر از آن صد و هشتاد و دوتا حجت است، یکی دیگر از القاب آن حضرت خَلَف است، تمام ائمه در زیارتشان هست《 السلام علیک یا خلیفهَ الله》، ولی نسبت به حضرت بقیه الله 《خَلَف》 است، این به دو اعتبار یا خَلَفَ الصالح و یا خَلَف تنها، هر دو جزء القاب حضرت است، جزء آن صد و هشتادو دو تا، خلف با خلیفه فرقش این است که در خلیفه اگر ائمه لقب گرفتند بعد از کلمه خلیفه یک امام دیگر قطعاً می آید، امیرالمومنین خلیفه الله هستند، چون بعد از ایشان امام حسن علیه السلام هست، امام حسن خلیفه الله هستند، چون بعد از ایشان امام حسین علیه السلام هست، امام حسین خلیفه‌الله‌ هستند چون بعد از امام حسین آقا زین العابدین هستند، تا حجت بن الحسن در حجت بن الحسن نباید بگویی خلیفه، اگر خلیفه گفتید به اعتبار رجعت است والا به اعتبار سلسله مراتب دیگر خلیفه نباید گفت السلام علیک یا

خَلَفَ الصالح و یا خلف تنها، چرا؟ چون بعد از او دیگر کسی نیست.

امروز امیر درِ خانه تویی تو

 

اگر گفتی 《السلام علیک یا خلیفه الله 》باید در نظر بگیری که بعدش رجعت است و ائمه علیهم السلام می آیند. یکی از القاب حضرت است، خلف است یا خلف الصالح است که اینها هر کدام معانی دارد

 

ان شاءالله در‌ جمعه‌های دیگر القاب حضرت را بیان می‌کنیم و به این معنا ان شاءالله دسترسی پیدا خواهیم کرد و دستمان به دامن حضرت باشد.

 

💠روضه حضرت زینب سلام الله علیها

 

خب دامن حضرت زینب سلام الله علیها را بگیریم، در مجلس خیلی ها هستند بارشان زمین افتاده می‌دانم، خیلی ها هستند قرضدار، مریضدار…

امروز عیب ندارد کریمه اهل بیت روز ولادتش است، روضه شهادت عمه بزرگمان را هم خواندیم، بی‌بی حضرت زینب سلام الله علیها، همه دست به دست هم دادند که تو حاجت روا از این در بیرون بروی، علامتش هم این است هر وقت دلت ساکت شد، دلت آرام شد، در توجه باش، در توسل باش، چشمهایت را می‌خواهی ببندی ببند، فکرت را تمرکز بده، هر وقت دلت آرام شد بدان حاجتت را دادند، یا اباصالح ما تنهاییم، ما تنهاییم، ما بی کسیم، ما غریبیم، ما در خانه اجداد شما بودیم،‌ ما درِ خانه شما بودیم، سال‌ها درِ خانه امام حسین را زدیم، سال‌ها دامن بی‌بی زینب عمه شما را گرفتیم.

هیچ می‌دانی امام زمان تو برای رفع مشکلات خودش که ولی مطلق است او هم دامن بی‌بی زینب سلام الله علیها را می گیرد؟

وقتی که وارد کوفه شدند بی‌بی شروع کردند خطبه خواندن ،صحبت کردن،‌ کسانی که در این شهر با صدای امیرالمومنین آشنا بودند، تمام گوش هایشان را باز کردند، متوجه که 《علی》 دو مرتبه زنده شده، صدای 《علی》 در شهر کوفه پیچیده، برای تماشا آمدند، دیدند عُلیا مُخدره ای سر از کجاوه بیرون آورده برای مردم صحبت می‌کند، خبر بردند به دارالعماره، امیر چه‌نشستی اگر مدت کوتاهی طول بکشد شهر کوفه دگرگون می شود، تدبیر خواست چه کار کنم؟

یک کسی‌ آنجا اطلاع داشت از حال دل زینب او گفت اگر سر برادرش را جلوی چشمانش بیاورید ساکت خواهد شد، نیزه را آوردند جلوی چشمان زینب سلام الله علیها قرار دادند،

《وَ نَطَحَت جَبینُها بِمُقدّمِ المحمل》چنان پیشانی به چوبه محمل زد…

 

«لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»

دعاهایی که میفرمایند به اجابت مقرون،رحمه الله من قراء فاتحه مع الاخلاص و الصلوات.

《اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم》

یاعلی مدد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *