《بسم الله الرحمن الرحیم》
حَدَّثَنِي حَكِيمُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ أَبِي الْخَطَّابِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ صَاعِدٍ الْبَرْبَرِيِّ قَيِّماً لِقَبْرِ الرِّضَا ع قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ دَخَلْتُ عَلَى الرِّضَا ع فَقَالَ لِي تَرَى هَذِهِ الْبُومَ مَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ جِئْنَا نَسْأَلُكَ فَقَالَ هَذِهِ الْبُومَةُ كَانَتْ عَلَى عَهْدِ جَدِّي رَسُولِ اللَّهِ ص تَأْوِي الْمَنَازِلَ وَ الْقُصُورَ وَ الدُّورَ وَ كَانَتْ إِذَا أَكَلَ النَّاسُ الطَّعَامَ تَطِيرُ وَ تَقَعُ أَمَامَهُمْ فَيُرْمَى إِلَيْهَا بِالطَّعَامِ وَ تُسْقَى وَ تَرْجِعُ إِلَى مَكَانِهَا فَلَمَّا قُتِلَ الْحُسَيْنُ ع خَرَجَتْ مِنَ الْعُمْرَانِ إِلَى الْخَرَابِ وَ الْجِبَالِ وَ الْبَرَارِي وَ قَالَتْ بِئْسَ الْأُمَّةُ أَنْتُمْ قَتَلْتُمْ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكُمْ وَ لَا آمَنُكُمْ عَلَى نَفْسِي
شخصی به نام على بن صاعد( از قبیله خاوری ها که آنها در عین اینکه عوام هستند ولایتشان قوی است و سالها در مسئله تبری سابقه درخشان و خوبی دارند،یکجوری همیشه زائر قبرحضرت امام رضا عليه السّلام و خدمتگزار بود ) گفت پدرم براى من نقل نمود : بر حضرت رضا عليه السّلام وارد شدم، آن جناب به من فرمود:
اين جغد(بوم) که بر شاخه درخت نشسته است را میبينى؟ مردم چه میگويند درباره اش؟
عرض كردم: فدايت شوم آمده ايم كه از شما بپرسيم.
حضرت فرمودند: اين جغد در عصر جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در منازل و قصرهای بلند و خانه ها سكنى داشت و جاهای خوب را انتخاب میکرد هر وقت مردم ثروتمند مشغول خوردن طعام بودند اين حيوان پر میزد و در مقابل ايشان خود را میرساند و مردم طعام و غذا جلويش میريختند و اين حيوان طعام خورده و از آب خود را سيراب میكرد و سپس به منزلش بر میگشت ولى هنگامى كه حضرت حسين بن على عليه السّلام شهيد شدند خوش گذرانی را رها کرد از شهر و آبادى خارج گشت و در خرابه ها و كوهها و بيابانها مكان گرفت و گفت:
بد امّتى شما میباشيد! پسر دختر پيامبر خود را كشتيد و من به نسبت به نفس خود از شما در امان نيستم.
شخصی در نزد حضرت صادق علیه السلام قرآن خواند؛
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ ۚ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ( آل عمران/110)
حضرت شروع به گریه کردند .شخص عرض کرد یا رسول الله من که آیه عذاب نخواندم .
فرمودند اینها خیر امت بودند، به خدای لاشریک له اینها روی خوش نمیبینند .
امام حسین را یهودی ها و مسیحی ها وبی دین های عالم کشتند یا همین مسلمانها ؟
راه برایشان باز بشود ببینید چه کار میکنند.
شخص گفت :پس آیه را چه بخوانیم ؟
كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ …
پرنده می فهمد چه خبر است او نمی فهمد .
امیرالمومنین چندتا مرغابی در خانه داشتند شبی که می خواستند بروند مسجد پرنده ها فهمیدند چه خبر است آمدند دامن حضرت را گرفتند که آقا نروید.
اما مسلمانها برای امیرالمومنین شمشیر تیز کردند .برای ولی خدا .تمام عالم هستی اختیارش دست امیرالمومنین است .صبح به صبح خدا روزی خلایق ،جن و انس و ملائکه و کهکشانها و همه این عالم و ماسوی الله را که میخواهد قسمت کند اول دور سر امیرالمومنین می چرخاند بعدا تقسیم میکند .
و بعد ببینید با بچه او چه کردند .مسلمان امام علی را کشت ،مسلمان امام حسین را کشت، مسلمان درب خانه حضرت زهرا را آتش زد .
یک نامردی بود که بیست سال حاجب رسول الله بود و هر کس با پیامبر کار داشت او پرده را کنار میزد و دربان خاص ایشان بود.
این دربان خاص اول کسی بود که رفت هیزم جمع کرد برای آتش زدن درب خانه دختر رسول الله!
وقتی این آتش زبانه کشید شیطان هم آنجا بود رویش را برگرداند و گفت دیگر تا اینجا بیشتر ما نیستیم !
شیطان رویش را برگرداند که شاهد این حادثه نباشد و نبیند.
مسلمانهای صدراسلام بودند که آتش زدند ! خدا آنهایی که آنان را می پرستند و تعریف میکند لعنتشان کند.
از بوم (جغد) یاد بگیرید،بروید دنبال محمد و آل محمد صلوات الله علیها.
ما از آن حیوان هم کمتریم؟! گفته اند در کرمان اسبی آمده بود جلوی حسینیه و سرش را گذاشته بود و اشک میریخت.
فرمودند وقتی که ماه محرم میشد دیگر کسی نمی دید که از روزنه مطبخ خانه اهل بیت علیهم السلام دود غذا بلند شود.
دشمنان اهل بیت برای همه چیز حرف در آوردند.به بوم (جغد) هم گفتند شوم است !
چون هر کس و هر چیز در راه اهل بیت باشد آنها در موردش حرف در می آورند. برای پرنده حرف در آوردند!
شوم (نامبارک ،نحس)شمایید نه بوم
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَى عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُمَرَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْمِيثَمِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَا يَعْقُوبُ رَأَيْتَ بُومَةً بِالنَّهَارِ تَنَفَّسُ قَطُّ فَقَالَ لَا قَالَ وَ تَدْرِي لِمَ ذَلِكَ قَالَ لَا قَالَ لِأَنَّهَا تَظَلُّ يَوْمَهَا صَائِمَةً عَلَى مَا رَزَقَهَا اللَّهُ فَإِذَا جَنَّهَا اللَّيْلُ أَفْطَرَتْ عَلَى مَا رُزِقَتْ-
ثُمَّ لَمْ تَزَلْ تَرَنَّمُ عَلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ علیه السلام حَتَّى تُصْبِحَ
از موسى بن عمر، از حسن بن على، از ميثمى نقل كرده، وى گفت:
حضرت ابو عبد اللّه عليه السّلام فرمودند:
اى يعقوب آيا تا به حال ديده اى كه جغدى در روز آواز بخواند خودنمایی کند؟
وى گفت: خير آقا .
حضرت فرمودند: میدانى چرا؟
عرض كرد: خير.
امام عليه السّلام فرمودند: براى اينكه طول روز را اين حيوان صائم(چیزی نمی خورد) بوده و وقتى شب فرا رسيد افطار كرده و از آنچه خداوند منّان روزى او كرده استفاده نموده سپس پيوسته تا صبح بدمد بر مصائب حضرت حسين بن على عليهما السّلام زمزمه نموده و نوحه سرائى میكند.
(عن محمد بن مسلم عن ابی جعفر قال: کان علی بن الحسین یقول: ایما مؤمن دمعت عیناه لقتل الحسین بن علی دمعة حتی تسیل علی خده بواه الله بها فی الجنة غرفا یسکنها احقابا و…
امام باقر (علیهالسلام) روایت میکند که امام سجاد (علیهالسلام) فرمود:
هر مؤمنی که برای کشته شدن امام حسین (علیهالسلام) گریان (اشک آلود به اندازه اینکه دور چشمش حلقه بزند) شود و بعدا به طوری که اشک بر صورتش جاری شود، خداوند متعال غرفههایی در بهشت برای او آماده میکند که مدتی طولانی در آنها ساکن باشد …
این معامله نقد است .هر خانه ایی که بر آب بنا شود قابل اطمینان نخواهد بود چون خرابی اش صددرصد است. الا خانه ای که بر آب چشم برای امام حسین علیه السلام بنا کنید.این خانه خراب شدنی نیست و همیشگی است.و معامله نقد است یعنی کسی که دارد بر امام حسین علیه السلام گریه میکند به اندازه ای که اشک چشمش اول حلقه بزند بعد کمی جاری شود خود این تشکیلات در وجود هر کس آن بهشت است که خدا داده است .اگر میخواهید ببینید و لمس کنید .
از خدا معرفت بخواهید.اولا وقتی میخواهید گریه کنید برای امام حسین علیه السلام این اشک را با دستمال کاغذی پاک نکنید که دور بیندازید .بلکه به صورتتان بمالید خدا به شما میان مردم آبرو میدهد و هر کس نگاهتان کند دوستتان دارد.اگر میخواهید مردم همه حرفتان را قبول کنند مقداری از آن اشک چشمتان بخورید.
ادامه روایت بالا؛
… و ایما مؤمن دمعت عیناه حتی تسیل علی خده فینا ااذی مسسنا من عونا فی الدنیا بواه الله فی الجنة مبوا صدق و…
و هر مؤمنی که به دلیل آزار و اذیتی که از دشمنان در دنیا به ما رسیده، گریان شود، به گونهای که اشک بر صورتش جاری شود، خدای متعالی در بهشت، او را در “جایگاه صدق ” ساکن میگرداند( به حضرت رقیه قسم جزو صدیقیان می شود .صدیقان کسانی هستند که اگر حرفی بزنند یا نیت کنند در عالم تحقق پیدا میکند، برای همین می گویند یوسف صدیق.
بترسید از زمانی که گریه کن امام حسین فکری بکند و دلش بشکند یا یک حرفی بزنید دلش بشکند درباره شما هر چه بگوید می شود چه خیر چه شر . حضرت یوسف برای آن شخصی که خواب را دید خیر را گفت و شد وزیر عزیز مصر و برای آنکه خواب ندیده بود و دروغ گفته بود و حضرت یوسف تعبیر کرد بردنش بیرون و دارش زدند) و..
و ایما مؤمن مسه اذی فینا فدمعت عیناه حتی تسیل علی خده من مضاضة ما اوذی فینا، صرف الله عن وجهه الاذی و آمنه یوم القیامة من سخطه و النار.
و هر مؤمنی که به خاطر ما( اهل بیت )اذیتی به او رسیده باشد و به سبب این اذیت و آزار، چشمانش گریان و اشکش بر گونه اش جاری شود، خداوند هر آزار و اذیت را از او برگرداند و روز قیامت او را از خشم خود و آتش جهنم ایمن سازد.
و خدا جبران میکند.
یاعلی مدد
