محبت و وُد_جلسه اول_۱۳۶۹/۱۰/۰۵
مناسب است امروز درِ خانه باب الحوائج علی اصغر سلام الله علیه را بزنیم ؛
آقا اباعبدالله الحسین،وقتی که غربت و بی کسی به وجودِ مقدسشان رو کرد،دمِ خیامِ حرم آمدند و به خواهر زینب سلاماللهعلیها خطاب کردند
《یا اُختاه یا زینب ناوِلینی بِوَلدی الرَضیع حتی اُوَدَعَه…》خواهرم بچه شیرخوار من را به من بده می خواهم با او وداع کنم،آقا ابا عبدالله علی اصغر را بغل کردند زانوها لرزید نتوانستند حرکت کنند،جلوی خیام حرم روی خاک نشستند،خواستند از لبان علی اصغر بوسه ای بگیرند،هنوز لبان امام حسین به گونه های علی اصغر نرسیده بود 《فَرَماهُ فلان بن فلان فَذُبِحَ الطِّفلُ مِنَ الاُذُنِ الیَ الاُذُنِ وَ مِنَ الْوَریدِ اِلَی الْوَریدِ》
«لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»
دعاهایی که میفرمایند به اجابت مقرون،رحمه الله من قراء فاتحه مع الاخلاص و الصلوات.
《اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم》
یاعلی مدد
