روضه کربلا و صحنه عاشورا

کربلا-و-صحنه-عاشورا_جلسه-سوم-۱۳۶۵


[حالا میخواهید چراغ ها را خاموش کنید ،تاریک کنید عیب ندارد]یک مقداری ما خودمان را همرنگ در سیاهی و تاریکی با امشبِ صحرای کربلا قرار بدهیم.

لذا وقتی که ساربان هم آمد توی کشته ها می گشت به امیدی آمده بود درِ خانه امام حسین علیه‌السلام ، داشت گردش می کرد ،داشت می گشت، امام حسین را نیافت ، می دانی برای چه نیافت؟؟؟

به جهت اینکه باید بلاخره بدن را،شخصی که انسان گمش کرده ،یا از لباس آدم بشناسد ،یا از سر بشناسد،این بدنِ بی سر را نه ساربان نشناخت ،بی بی زینب سلام‌الله‌علیها هم اول نشناخت،لذا ” فوجدته مکبوباً ” ،بی بی زینب گردش کرد ،می گشت،دنبال می کرد که ببیند برادر کجا افتاده است، برادرش را یافت،

فوجدته مکبوباً علی وجهه ” دید که برادر به رو(روی) در روی زمین افتاده،نه تنها ساربان نشناخت ،خواهرش زینب هم برادر را نشناخت.

ولی امام حسین علیه الصلاه و السلام ،این (ساربان)به امیدى آمده در قتلگاه،این به امیدی آمده توی کشته ها دارد می گردد ،اینجاست که امام حسین دستِ هدایتش را بلند کرد ،خودش دست را یک جوری توی آن مهتاب شب نشان داد ،که ساربان متوجه شد انگشتر توی کدام دست است و آمد عملی را انجام داد که در گودیِ قتلگاه صدای خانم فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها را در آورد، آن وقتی که آن عمل را،انگشت را با انگشتر قطع کرد ،ساربان می گوید دیدم یک صدایی از کنارِ قتلگاه ،گوی قتلگاه،بلند شد .

می خواهی با بی بی زینب همنوا بشوی؟؟

می خواهی با فاطمه زهرا همندا بشوی؟؟

اینجوری بی بی فاطمه زهرا نوحه سرایی کردند،شما هم همه با هم؛

حسینم وا،حسینم وا،حسینا

امشب بچه های دربه درِ امام حسین علیه‌السلام،اطفال سید الشهداء،این کاروان از هم پاشیده ،این بر دل نشسته ها، بر سُرادقِ عرش نشسته ها،که خلقت زمین و آسمان به واسطه اینهاست،به احترام اینهاست،به جلال و شکوت اینها هستی برپاست.

امشب می دانید توی استیصالی که اینها داشتند چه کار می کردند ؟؟

وقتی که کارشان به بن بست رسید ،وقتی که دیگر چاره ای نداشتند،همه بدون استثنا،از حضرت زینب سلام‌الله‌علیها گرفته تا بچه دو سه ساله اینها چه کار می کردند برای اینکه امشب را بتوانند از اضطراب و ناراحتی و غم و غصه که نمی شد در بیایند ،پناهی داشته باشند ،چاره ای داشته باشند،تمام اینها دست هایشان را روی سر هم می گذاشتند و صدایشان بلند می شد به وا علیا.

یعنی این نام ،این ذکر پناه برای همه بوده حتی در شبِ شام غریبان،شبِ آتش زدنِ خیمه ها،شبِ در به دریِ اطفال ،تنها راه چاره این است که علی را صدا بزنند،لذا تمام اینها رویشان را به نجف کردند،تمام اینها دست ها را به سر گذاشتند صدایشان به یاعلیبلند شد .

بیا امشب هم ناله بشویم با بچه های دربه درِ امام حسین علیه‌السلام ،علیرا صدا بزنیم.

بیا با آنها علی را صدا بزنیم،جوابمان می دهد،چون ما تنها به سراغش رفتیم تا حالا جوابمان را نداده،امشب بیا با بچه های امام حسین صدایش بزنیم،بلکه عنایت کند،بلکه لطف کند،بلکه مرحمت کند،بلکه دستِ ما را بگیرد،بلکه ما را با خودش آشنا کند،بلکه ما را از این صفات زشت و اخلاقِ ذمیمه، این کوچکی ها،این کوچک دیدنی ها،این باریک بینی های بی جا،این فکر ها و افکارِ ناشایسته،بلکه ما را نجات بدهد.

بیا با اطفال امام حسین ،علیرا امشب صدا بزنیم.

قبل از اینکه ذکر مبارک نادِعلی را بگویم یک مصیبت کوچک از مقتل برایت بخوانم ،بلکه دلت بشکند آنوقت علی را صدا بزنی؛ این بچه ها که کتک می خوردند،شما ببین توی این مجلس امام حسین علیه‌السلام که همه شما به دوستی نشستید ،ببین همه آمدید به دوستی،چندتا بچه که بلند می شوند ،حرکت می کنند ،صدایی می زنند تو اوقاتت تلخ می شود می گویی بچه بنشین،حرکت نکن،با اینکه به دوستی ِ امام حسین آمدی به عشقِ علی آمدی،نمی توانی دو تا حرکت بی جا را از بچه تحمل کنی،یک دریا لشکر و دشمن که اینها بوی محبت نبردند بچه های امام حسین علیه‌السلام که گریه می کردند ،اینها را چه جوری ساکت می کردند؟؟

تمام اینها را با لگد با سیلی، با تازیانه کتک می زدند که گریه نکنند،بچه ها نمی توانستند گریه نکنند،نمی توانستند داد نزنند،می دانی بچه های امام حسین چه کار می کردند ؟؟ اینها دست هایشان را توی دهانشان می کردند گاز می گرفتند که صدایشان بلند نیاید ،بعضی از این بچه ها دامنِ پیراهن هایشان را هم توی دهانشان می کردند،آستین هایشان را توی دهانشان می کردند،که کتک نخورند، صدمه نبینند،وقتی دیگر دیدند چاره نیست،کتک می خورند ،صدایشان به یاعلی،یاعلی،بلند شد .

«نادِ عَلِیاً مَظهَرَ العَجائِب»

«نادِ عَلِیاً مَظهَرَ العَجائِب»

«نادِ عَلِیاً مَظهَرَ العَجائِب»

امشب با بچه های امام حسین ،علی علیه‌السلام را صدا بزن،جوابت را می دهد،

«نادِ عَلِیاً مَظهَرَ العَجائِب»

تَجِدهُ عَوَناً لَکَ فِی النَوّائِب

کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَیَنجَلی

بِوَلایَتِکَ یا عَلِیُّ یاعَلِیُّ یا عَلِیُّ

 

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

یاعلی مدد