شرح دعای شریفه افتتاح-جلسه هفتم- ۱۳۷۰

روضه دختر هندو و یاحسین

《نوار های ماه رمضان را به کسی ندهید هااا، نوارهای ماه رمضان اختصاصی است ، عمومی نیست》

قدمها مومی و این راه تفته

خدا میداند و آنکس که رفته

حالا که گوارای وجودتان شده، آوردنتان، شما از آنهایی نیستید که بیایید، هیچکدامتان، هیچ کدام از شما از آنهایی نیستید که خودتان آمده باشید، باب امام حسین صلوات الله و سلامه علیه ،مجلس امام حسین علیه‌السلام ،هر بابش که باشد ،هر کیفیتی، این آمدنی نیست ، این آوردنی است.

مکه را آدم خودش میتواند برود، نماز را خودش میتواند بخواند، روزه اش را خودش میتواند بگیرد، نماز و حج و روزه و همه این کارها را با ولایت نداشتن هم انجام میدهند، که دیدید حج می کند و ولایت ندارد،نماز میخواند ولایت ندارد، روزه می گیرد و ولایت ندارد، ولی مجلس امام حسین علیه‌السلام نمی آید کسی مگر ولایت قطعیه در وجودش باشد ، حتی اگر بودایی و هندو ،کافر و مشرک هم بیاید آخرش معلوم میشود یک برقی در وجودش زده ، معال امرش را نگاه کردند دیدند اینکه ختم به خیر شده است. در این باب اینقدر حکایات و قضایا هست .

دختر هندو هر چه توی آتش گذاشتنش دستش که روی سینه اش بود نسوخت، شاهزاده بود به پدر و مادرش گفتند مثل اینکه دختر شما یک معصیت بزرگی انجام داده که آتش او را نمی سوزاند، آنها دم رفتن حالشان به هم خورد که دختر چه کار کرده ،دخترِ عروسی نکرده، هر چه آتش را بیشتر می کنند ،همه بدن سوخته سینه چپ و دست راست نمی سوزد ، دیدند پچ پچ می کنند ، یک خواهر دیگری داشت او هم فهمید گفت بله درست است خدا ما را ببخشد (و بخشید) ،ما یکبار روز عاشورا بود از جلوی امام باره شیعیان رد میشدیم ، اینها داشتند حسین حسین می کردند من و خواهرم هم به سینه زدیم و حسین حسین کردیم .

بله از آنوقت مُد شده ، هندو ها در آتش می روند، این آتش رفتن هندوها،از آنوقت است که هر کس حسین حسین بگوید آتش او را نمی سوزاند، اینها میروند توی آتش و نمی سوزند.

ان شاءالله دست ما از دامن اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام کوتاه نباشد.

یا حسین مددی