شرح آیه ۴۵ سوره مبارکه بقره_جلسه ششم_۱۳۶۹/۱۰/۰۴
روضه؛ حضرت قاسم بن الحسن علیهماالسلام

امروز روضه حضرت قاسم بن الحسن است،یتیمِ امام مجتبی علیه‌الصلاه‌والسلام،قضیه این آقا زاده خیلی جانکاه است،امامِ مجتبی سه آقازاده داشتند که در کربلا جانشان را فدای عمو کردند،یکی حضرت قاسم است،یکی حضرت احمد بن حسن برادر حضرت قاسم است و دیگری عبدالله است که از همه کوچکتر بوده است،امروز ما مصیبت حضرت عبدالله آقازاده سه ساله یا چهارساله را می خوانیم که نوشته اند وقتی عبدالله دید برادرش قاسم زیر پای اسب ها سینه اش دارد خُرد می شود،به کمک برادر آمده است،روایتی که نقل شده است،امام حسین علیه‌السلام آمده اند خودشان را به بالین قاسم رساندند،علی الظاهر این است که امام حسین دیدند عبدالله،دوان دوان دارد به طرف برادر می رود،رفتند عبدالله را بغل کنند بیاورند،که این آقازاده سه ساله،چهارساله،آنجا حادثه و معرکه اسب تازی جوری است که صدمه نبیند،شاید هم به حمایت هر دو رفتند،چون قاسم عمو را صدا زد،عمو هم به حمایت پسرِ برادر(قاسم )رفت،شاید هم هر دو بوده،علی کل حال وقتی که سیدالشهداء به بالین قاسم رسیدند،عبدالله خودش را روی بدن برادر انداخته بود،حضرت متوجه عبدالله بودند که عبدالله را از روی جسد قاسم حرکت بدهند،ظالمی با شمشیر به طرف سر مطهر امام حسین حمله کرد،عبدالله دست کوچکش را آورد سِپَر کرد،دست عبدالله قطع شد و بر دامن امام حسین علیه‌السلام افتاد،چقدر مرحوم امام جمعه کاشمر این رباعی را خوب گفته است؛

عبداله شیرین سخن آمد به برِ شاه

در بُرج شرف گشت قرین مشتری و ماه

در پیش حسین بن علی داد سر و دست

العبد و ما فی یده کان لِمولاه

«لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»

دعاهایی که میفرمایند به اجابت مقرون،رحمه الله من قراء فاتحه مع الاخلاص و الصلوات.

《اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم》

یاعلی مدد