شرح دعای شریفه افتتاح-جلسه چهاردهم- ۱۳۷۰

 روضه امیرالمومنین علیه‌السلام

همه اسمای الهی چه در جنبه جمال و چه در جنبه جلال ، و همه صفات الهی چه در جنبه جلال و چه در جنبه جمال همه را مظهریت به 《علی و اولاد علی》(علیهم السلام)است .که آنچه درباره آنها به فضیلت نشسته اند و سخن گفته اند و منقبت را ذکر کرده اند، نه تنها تعریف آنها نیست بلکه تنقیص آنهاست.همه فضائل و همه مناقب تنقیص مقام ولی است، این تعریف ها مالِ دوستانشان است. فرمودند به واسطه شیعیان ماست که باران می بارد، بوسیله ماست که درختها میوه میدهد،بواسطه شیعیان ماست که بلا از خلق عالم برداشته میشود ،تا آنجایی که بواسطه شیعیان ماست که خدا زمین و آسمان را آفریده است، توی خودشان دیدید؟؟

 

قنبرت عرش کند فرش اگر اذن تو باشد

بوذرت زنده کند خلق دو عالم به ندایی

در پس پرده نهان بودی و قومی به ضلالت(جهالت)

حرمت ذات تو نشناخته گفتند خدایی

 

《علی اللهی 》کوچک،کوچک،کوچک است چون به حقیقت قید زد،منتهی کرد این اطلاق کامل را در ولایت، علی اللهی کوچک است.،نمی کِشد ،گفت 《الله》و تمامش کرد، این بی نهایت است.این《 کلُّ مَنْ عَلیها فَان وَ یبقَی وَجْهُ رَبِّک ذوالجلالِ والاکرامِ》است.این 《وجه رب》 است،《وجه رب》از…

چون بحث به اینجا رسیده که مُعَرِف باید اجلا از…می گوییم.

《وجه رب》 از خود رب حیثیتش در تعین، از خود 《رب》 بیشتر است.

حالی تان است؟؟؟

 

چه می گویم که دور افتادم از خویش

 

《وجه رب》در تمام حیثیات بیشتر از خود “رب” است.علی اللهی کوچک است، نمیداند،مالِ جهلش است.

 

در پس پرده نهان بودی و قومی به جهالت

حرمت ذات تو نشناخته گفتند خدایی

پس ندانم که چه گویند گر از آن طلعت زیبا پرده برداری و آنگونه که هستی بنمایی

 

وقتی جنازه اش را امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام) تحویل گرفتند،شتر را خواباندند در صحرای نجف،دیدند نقاب سوار آمد،دستهایش را دراز کرد، دستها دستهای باباست، عجب شباهتی دارد، به من تحویل بدهید، صدا صدای باباست، تُن صدا، صدای 《علی》 است، همینطور ماندند!!!

ولیِ خداست، امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام)(ولیِ خدا هستند)،ماندند!!!

خودش خودش را تحویل میگیرد، لذا در 《اِیّاکَ نَعبُدُ وَ اِیّاکَ نَستَعین》،خودش دور خودش می گردد.در《 إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ 》همه به سوی او برمیگردند،خودش هم به این حقیقت برمی گردد.

صورت مُلکی و صورت ناسوتی را مقام ملکوتی و روحی او دریافت کرد.

چنان دلِ امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام)آرام گرفت،بی تاب بودند،چنان آرام گرفت، که مثل زمان پدرشان،که سرشان روی دامن بابا بود، عجب!!! حالا موقع توی قبر گذاشتن است باید خاک به سر بریزند ،باید ناله هایشان بلند شود، آی سواره نقاب به رخ کشیده،تو را به حق این بدنی که در بر گرفتی، نقاب از چهره بگشا، تا تو را ببینیم، گوشه نقاب را بالا زد، دیدند خودِ 《علی》(علیه‌السلام)است.لذا؛

 

منزه از نعوت است علی

بر ذات حق آیه ثبوت است علی

زان ناقه سواری و حضور شب دفن

پیداست که حی لا یموت است علی

 

قربان نام تو آقا، فدای یاد تو مولا،که اگر نبود نامت و یادت ما به چه زنده می ماندیم در عالم؟؟؟ دیگر چه می توانست در این خلقت نامیزانی که خودمان برای خودمان ساختیم ، ما را نگه دارد؟؟؟

فقط نام توست بر لب ما و یاد توست در دل ما که ما را می تواند حیات بدهد،زندگی بدهد،وجود بدهد.

بحق آن حالتی که در دختر عزیز شما بی بی زینب سلام‌الله‌علیها بود این یاد و این نام را از زبان و دل ما مگیری،و روز به روز دل ما را به یادتان و زبان ما را به نامتان،مملوتر و گویاتر قرار بدهی.( الهی آمین)

 

الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

 

یا علی مدد