شرح دعای شریفه افتتاح-جلسه بیستم و دوم- ۲۱/۱۲/۱۳۷۰
آقا سید الشهداء علیهالصلاهوالسلام
آقا سید الشهداء علیهالصلاهوالسلام که در این عالم قانون گذار است و جز او کسی به سِرّ هستی پی نبرده و به سِرّ وجود پی نبرده، این چهارده معصوم پی بردند و امام حسین علیهالسلام به ظهور آورده.
آن وقتی که در گودی قتلگاه افتاده گفته《 الهی رضا برضائک و تسلیما لامرک لا معبود سِواک》این امام حسین است، همه ائمه علیهم السلام اینجوری هستند، تسلیم هستند.
به چه فکر می کنی، چه چیز را می خواهی؟
او کار خودش را می کند او بنده آفریده و مصلحت بندگانش را در نظر گرفته، نمی گذارد یک سَرِ مو، کار بندگانش نادرست بشود، اگر می گیرد خوب می گیرد، اگر می بَرَد خوب می بَرَد، فقط معرفتش را بخواهیم.
《وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ 》تَسدید به معنای تحکیم است،《 وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوابِ 》درست کردی بستی، و منت گذاشتی《بِمَنِّک》، منتت را می پذیرند. اینقدر ماشین ها در راهها پنچر شده، نِق نِق کرده، در سرما، در یخبندان، در گرما، ای بابا در این سرما ، در این گرما پنجر شده چه جوری…
بعد معلوم شده جلوتر تصادفی بود، اول چه نق نقی، چه نا رضایتی، بعد که راه را بست، چه خوب بست.
《وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوابِ بِمَنِّک》،منت یکی از اختصاصات صفات ربوبی است، ما دستور داریم 《تَخَلَّقُوا بِأَخْلاَقِ اَللَّهِ، وَ اِتَّصِفُوا بِصِفاتِ الله》، به اخلاق الهی تخلق پیدا کنید، و به صفات الهی اتصاف پیدا کنید.
رحیم است تو رحیم باش، کریم است تو کریم باش، ستار است تو ستار باش، تو بنده او هستی دیگر، خداوند تبارک و تعالی را می دانید چه جوری می شود شناخت؟
این راه شناخت است که این خالقِ یکتای بی چون، این قدرت دارد که مثل خودش خلق کند، می دانید؟
مِثل خودش، 《لا فَرْقَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَها》، این قدرت است.
مگر انجام نداده؟
《اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِمَعَانِی جَمِیعِ مَا یَدْعُوکَ بِهِ وُلاَهُ أَمْرِکَ الْمَأْمُونُونَ عَلَى سِرِّکَ، الْمُسْتَبْشِرُونَ بِأَمْرِکَ الْوَاصِفُونَ لِقُدْرَتِکَ الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِکَ》 تا 《لاَ فَرْقَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَهَا 》.
خدایا تو یک کلماتی، یک آیاتی، یک انواری آفریدی که فرقی بین تو و آنها نیست، 《إِلاَّ أَنَّهُمْ عِبَادُکَ وَ خَلْقُکَ 》
، دعای رجبیه است، مالِ مقدس هاست، همه دیگر بخوانند.
《لاَ فَرْقَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَهَا إِلاَّ أَنَّهُمْ عِبَادُکَ وَ خَلْقُکَ》.
《عَبْدِی》بنده من، 《أَطِعْنِی》اطاعت من را بکن، 《حَتی أَجْعَلْکَ مِثْلِی أَو مَثَلی》، معلوم می شود می تواند مثل خودش داشته باشد، ائمه علیهم السلام مُثُلِ عُلیا هستند.
بنده من اطاعت من را بکن، تا تو را مِثل خودم یا مَثَل خودم قرار بدهم، 《أَقُولُ لِلاَشیاءِ کُن فَیَکُونُ》،《 فَتَقول لِلاَشیاءِ کُن فَیَکُون》، تو می گویی به هر چه بخواهد بشود می شود، همان جور که من گفتم.
《عَبْدِی أَطِعْنِی حَتَی أَجْعَلْکَ مِثْلِی أَو مَثَلی》، تخلق به اخلاق الله باید پیدا کرد، کریم شد، رحیم شد، وَدود شد، ستاریت داشت، همه اینها، اِلا در یک صفت که نقطه ممنوعه است، و آن مِنَت است، فقط حق مَنان است.
[ما به آقای ناصری عرض کردیم که امشب به جهت هوای اینجا و اینکه من به بوی نقاشی(رنگ) حساسیت دارم دیگر کم می توانم صحبت کنم، حالم مناسب نیست، لذا به همین اندازه اکتفا می کنم و آقای خلج می آیند به فیض می رسانند]
《اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم》
یاعلی مدد
